තරු...........

        ඉතින් දඟකාරියේ

        බොහෝමත් කාලෙකින්…….

       නුඹේ ඔය වතකමල

දැක ගන්න

හැමදාමත් මම හිටියා

මග බලන්…………

ඉතින් හිනැහෙන්න

මගේ සද වත

එලිය වන්නට මුලු අහසම මගේ

ප්‍රේමය...

සිතග රැදි රහසක්‌
මිමිනුවා වදනක්‌
නොදනිමි ඇරඹුමක්‌
නොදනිමි නැවතුමක්‌
බලාඉමි කාලයක්‌
ලැබෙනතෙක්‌ වදනක්‌
.................................

පුතුගෙන් මවට............

ලක්‌ මව රැකගන්න ගියත්
නුඹමයි පෙම්බර අම්මා
පෙර සේ නුඹ තුරුලෙ වෙලුනු
පොඩි පුතුමයි තවමත් මා
සටන් බිමේ මියැදුනාට
නුඹ කදුලක්‌ හෙලන්නෙපා......

හිනැහෙමි මම
එළිය වන්නට නුඹ ලොව
දනිමි අවසානයට
වියැකෙන බව
මා වතින් සිනහව
එහෙත් කම්නැත
දුටිමි ආලෝකමත් වූ
නුඹ වත...............

සඳු ...................

හන්තාන අඩවියට
පෑයු සඳ බලන්නට
ආයෙමත් මම ආවා
සේපාලි ගහ යටට
මාසයක් පුරාවට
සඳු නැතිව දුකින් සිටි
රන් පාට පොඩි තරුව
ලන්වෙලා සඳු ලඟට
නුඹ නොදුටු කොඳ කැකුලු
පීදෙනවා හැම රෑක
බලා සැඟවී යන්න
නුඹලාගෙ හිනාවත

සෙවණක්

නො එන මග යන විට
එක්වුනි මා සමග
හැරදමා යන විට
සියලු මිතුරන්
මිහිදන් විය මා සමග
එක් කරනට උරාගත් සාරය
යලි පොළොවටම
සැමදාම සැදු ලෙසට
සාදමින් මා හිසට
සෙවණක්

උගත්තෙමි................

උගත්තෙමි හිනැහෙන්න
අතැර සැම කම්කටොලු
උගත්තෙමි නොහෙලන්න
නෙතට ඉනු කඳුළු බිඳු
උගත්තෙමි හැර යන්න
කටු පඳුරු මඟ ඇසිරු
උගත්තෙමි ජයගන්න
ජීවිතය මා මිතුරු